Hooggespannen waren de verwachtingen toen Arcade Fire na vier jaar weer naar de Heineken Music Hall kwam. Dat concert in 2007 was geweldig geweest namelijk. In Paradiso in 2005 zag ik ze ook trouwens. Schijnt. Er is me helemaal niets van bijgebleven. Dat is echt het meest rare gat in mijn ‘concertgeheugen’. Maar dat allemaal even terzijde. Hun nieuwe album The Suburbs was héél goed, en anders dan de voorgangers. De van overzee doorgesijpelde ooggetuigenverslagen over de bijbehorende tournee waren unaniem lyrisch. Arcade Fire was duidelijk de band van het moment
Arcade Fire is ongeveer in alles anders dan andere bands. Acht mannen en vrouwen op het podium die geluid maken als een heel orkest. Dat ze daarbij vaak wisselen van instrumenten geeft extra dynamiek. Bijna twee uur lang werden we heen en weer geslingerd tussen subtiliteit en bombast, tussen melancholie en woede, tussen hardrock en disco. En alles dáár weer tussenin.
Met The Suburbs ging Win Butler autobio. Het was een voor hun doen vrij ingetogen plaat. De nostalgische beelden op de schermen achter de band voegden deze avond veel toe aan dat verhaal. Maar de performance, podiumopbouw en visuals waren nog niet zo over the top als in de jaren die volgden. Dit was Arcade Fire voordat ze dachten dat ze Muse en U2 achterna moesten, zeg maar. Dit was nog puur. En overweldigend genoeg al.
Als toegift was er de euforie, met Wake Up, van hun onvolprezen debuutplaat Funeral. Wat een climax. Dit was dus wat je noemt hooggespannen verwachtingen waarmaken. Ga deze band minstens één keer in je leven live zien, riep ik in 2011. En dat roep ik gewoon nog steeds.
WAT CONCERTEN DIE IK GEWOON OOK EVEN WIL NOEMEN - DEEL 1
Jeff Tweedy - 6 november, Berlijn (Duitsland), Apostel Paulus Kirche
Een prachtige kerk in Berlijn, in het weekend van het 25-jarig jubileum van de val van de muur. Wat een setting. Zoon Spencer Tweedy op drums. Tijdens de tweede helft van de show, toen we ons naar het balkon hadden verplaatst, en alle Wilco-klassiekers langskwamen, viel alles op zijn plaats.
Björn van der Doelen - 21 oktober 2017, Amsterdam, Torpedo Theater
Voormalig verdedigende middenvelder van PSV in een van de kleinste theaters van Nederland. We waren bang dat we te laat waren (parkeerproblemen), tot we ons realiseerden dat we achter Björn zelf aan liepen langs de Amsterdamse grachten. Hij had ergens nog even een broodje gehaald. Schitterende verhalen, hartverwarmende liedjes, in Brabants dialect. Heerlijke vent, die op een haar na de top 25 had gehaald.