In juni 2004 zag ik Kaizers Orchestra voor het eerst, op Pinkpop. We wisten niet wat we meemaakten. Er is een toetsenist met een gasmasker, er staan enorme olievaten op het podium waar met koevoeten en knuppels op geramd wordt (‘voor een voller geluid’). Zigeunerrock wordt het genoemd.
Eind februari 2013 zagen we Kaizers Orchestra weer eens. De verrassing was er wel een beetje af, het was de achtste keer. Eigen schuld dus, zou ik bijna zeggen. Maar de magie was ook echt wel verdwenen, vond ik dan. En dat vonden ze zelf misschien ook wel, want aan het eind van dat jaar gaven ze er de brui aan.
De reden van de breuk? Zou je het alle afzonderlijke ‘Kaizers’ vragen, dan zou je zes verschillende antwoorden krijgen. Er was geen ruzie of zo. Elk jaar kwamen ze op een vaste dag in januari nog bij elkaar. Eerst werd er vooral over het gezinsleven gepraat, over ditjes en datjes. Maar steeds meer werd muziek weer een onderwerp van gesprek. En opeens bestonden ze weer, in 2023.
Paradiso puilde uit deze avond. De Nederlanders waren in de minderheid. Hier was wat aan de hand, dat droop er vanaf. Van opener Ompa Til Du Dør (“Hoempa tot je sterft”), via grootste hit Hjerteknuser (“Hartenbreker”), tot afsluiters Maestro en Die Polizei: Niet vaak is er zo hard meegezongen in Paradiso. Laat staan in het Noors.
Zanger Janove Ottesen heeft tijdens hun sabbatical flink wat spieren bijgekweekt, en is wat haar verloren. Maar niet zijn wilde haren. Alle hoeken van het podium liet hij ons nog steeds zien. Letterlijk dan. Af en toe beklom hij zo’n olievat en bekeek zo van boven het tafereel waarvoor hij zelf verantwoordelijk was. Het was goed om Kaizers Orchestra weer eens te beleven.