Frontman Wannes Cappelle van Het Zesde Metaal zingt in het Westvlaams. De toegift eindigt vanavond met Naar De Wuppe. Het refrein “Het is nog al nie naar de wuppe” betekent zoveel als ‘Het is nog lang niet naar de kloten’. Deze boodschap, en het feestje dat erbij hoort, was precies wat deze avond nodig had om hem te vervolmaken. Hier kunnen we mee verder, hopelijk, na zelfs de grootste tegenslagen. “Doe maar voort!” (of iets wat daarop lijkt), zingen we elkaar toe.
Eerder op de avond: "Da' kan niet zijn! Wat doet da' nieuws hier binn'n? Da' was bedoeld voor anderen!" De meest pijnlijke zin van het jaar. Cappelle bezingt de wanhoop die hem overviel toen hij hoorde dat zijn schoonbroer totaal onverwacht was overleden, eind 2021. Het was gewoon maar een dag, maar ‘met de slag was alles anders’.
Even later, de volgende klap: Gitarist en toetsenist Tom Pintens heeft darmkanker. Ze zijn vastbesloten, Pintens móet nog minstens één Zesde Metaal-plaat produceren. De liedjes die Cappelle al had, gaan plotseling niet alleen meer over zijn zwager. Pintens verzwakt, hij kan de knoppen bijna niet meer bedienen. Op 4 augustus 2023 overlijdt hij. Hij hoort de laatste mix niet. Op 19 januari 2024 komt Het Langste Jaar uit.
De zweem van dit alles hangt over hun optreden in de Cloud Nine van TivoliVredenburg. De stem van Cappelle is zacht, de liedjes zijn lief, de melodieën flonkerend. Versta je hem even niet? Dan vóel je wel waar hij het over heeft. De nieuwe liedjes, de enige die ik ken, komen nog meer tot leven dan op die prachtige plaat. Moeder Aarde, om er eentje te noemen, adembenemend mooi. En de oudere liedjes… Waarom had ik me nooit eerder in Het Zesde Metaal verdiept?
Tegen het eind spelen ze eerst Geweun Nen Dag, over die ‘dreun zo dof’ dus. Minutenlange rustige opbouw. Dan het besef, dit nieuws was dus toch echt voor ons. Aanzwellende gitaren, woeste drums, wilde toetsen, chaos. En dan Het Langste Jaar, de titelsong van het album, over de nasleep: “Ach, weet j' in hoeveel tijd da' zulk verdriet verslijt? Ben 'k u voor altijd kwijt?”
Iets te herkenbaar, maar als hij het kan zingen, dan moet het mij lukken ernaar te luisteren. De samenzang aan het eind voelt troostend, voor iedereen wel, denk ik. Dit dreunt nog heel lang na.