Father John Misty heet eigenlijk Josh Tillman. Niet dat hij zich schaamt voor zijn echte naam trouwens. In het eerste half uur speelde hij vanavond Mr. Tillman, het nieuwe Josh Tillman And The Accidental Dose, en het altijd prachtige The Night Josh Tillman Came To Our Apt. Mocht je nu denken: wat een lange titels… Nothing Good Ever Happens At The Goddamn Thirsty Crow moest nog komen. Ja, Father John Misty is me er eentje.
Eind 2015 in Paradiso, mijn eerste keer, opende hij met I Love You, Honeybear, titelsong van wat ik zijn beste plaat vind. Hij zeeg al na een paar seconden op zijn knieën ineen, zich vastklampend aan zijn microfoonstandaard, en kronkelde vervolgens de hele avond bezeten over het podium. Althans, zo herinner ik het me. De keren daarna stoorde ik me aan het theatrale. Ik vond hem ook niet zo sympathiek overkomen, wat dan misschien ook weer een act was. Waar zat ik nu precies naar te kijken?
Nou ja, zo erg zat ik er ook weer niet mee, blijkbaar, want toen de kaartjes 15 euro op Ticketswap werden, op de avond zelf, kreeg Father John gewoon een nieuwe kans. En man, wat benutte hij die.
De ingewikkelde titels waren nog niet op trouwens. De nieuwe plaat heet Mahashmashana. Ze openden met het swingende I Guess Time Just Makes Fools Of Us All ervan. De tijd lijkt Father John Misty juist rustiger, stabieler gemaakt te hebben. De titelsong was een meeslepende trip van bijna tien minuten. Ogen dicht en jezelf mee laten voeren dus. Zijn ‘ballads of despair’, zoals hij ze noemde, werden zó sprankelend gebracht, door zijn zevenkoppige band, en zo mooi gezongen, door hem.
Deze keer was I Love You, Honeybear de afsluiter: “But everything is fine, don't give into despair, cause I love you, honeybear”. Met vast weer een ironische laag eroverheen, maar laten we het gewoon maar beschouwen als een hoopvolle boodschap aan het einde van een avond vol overrompelend mooie muziek.