Kent u die mop over Aisen en Erik die naar een van de laatste concerten van Bear’s Den mét Kevin Jones zouden gaan? Nou, ze gingen dus naar het állereerste concert zónder Kevin Jones…
Bear’s Den is… ehh, was… eigenlijk Andrew Davie en Kevin Jones, en dan nog wat sessiemuzikanten, die machtig mooie melodieuze folkrock maken. Deze roadtrip naar Brussel ontstond toen Jones zijn afscheid bij Bear’s Den aankondigde. Ik wilde ze heel graag nog één keer samen aan het werk zien.
Maar een dag voor Brussel zag ik opeens dit: “Due to a family emergency I’m having to leave the tour early and head home to be with loved ones, so tonight, Amsterdam will be my final show with Bear’s Den.” Zal een emotionele toestand geweest zijn daar, in Carré.
Hun concert in het prachtige en imposante Koninklijk Circus van Brussel zou doorgaan. Na wat omdenken had ik er weer zin in: wij zouden de eerste Bear’s Den show in hun nieuwe line-up gaan zien.
“It’s been a mad day, trying to figure out how to play a show without a family member”, zei Andrew Davie, met zijn handen in zijn haar. De Nederlandse Christoph van der Ven, vaste kracht inmiddels, was naar het midden van het podium opgeschoven. “Special thanks” en applaus was er voor Marcus Hamblett, “who had to learn thirty new parts, and play totally different stuff than what he normally plays.”
Ze speelden hun debuutalbum Islands integraal, waar het voor de twee mee begon. Bij de aankondiging van Above The Clouds Of Pompeii liet Andrew Davie zijn masker vallen. Ze schreven het in New York, zei hij, en voor het eerst hadden ze het gevoel dat ze een liedje hadden dat misschien meer mensen leuk zouden vinden dan alleen hun ouders. Schitterend liedje inderdaad. Prachtige uitvoering..
“Davie and the band will be smashing the remaining shows”, had Jones in zijn afscheidsbericht gezegd. Dat deden ze inderdaad. Ze hadden het voor elkaar gebokst.