De Tsjechisch-IJslandse Markéta Irglová (1988) en Ierse Glen Hansard (1970) speelden Girl en Guy in de romantische muzikale film Once (2007). Een schoonmaakster en een stofzuigerreparateur met muzikale ambitities. Hoop gedoe natuurlijk, maar ze vinden elkaar, of uiteindelijk toch weer niet. Nou ja, zo’n film dus. De twee volgden in het echte leven hetzelfde script. Hun liefdesrelatie strandde al snel, maar ze verloren elkaar nooit uit het oog.
Met Falling Slowly van de soundtrack wonnen ze een Oscar. Als The Swell Season brachten ze een paar mooie platen uit. Hun samenwerking werd nooit officieel beëindigd, maar ze kozen ieder hun eigen weg. Hier en daar traden ze nog op samen. Het zat dus nog goed. Zo goed zelfs dat er weer getoerd ging worden!
Glen blijft een fenomeen, live, maar ik zeg het maar meteen: de magie bleef een beetje uit. Dat heb ik waarschijnlijk weer eens helemaal aan mezelf te wijten. Toch een beetje ‘uitgeGlend’ misschien, na best wel veel uurtjes met hem gespendeerd te hebben de laatste jaren.
Maar maak je over mij geen zorgen... Er was zoveel moois om van te genieten. Hun stemmen samen, het elkaar de ruimte geven, Glen’s vaderlijke blikken naar Markéta, hoe Markéta Glen zichtbaar bewondert. De mooie liedjes waar het mee begon, wat eigen nummers, en zeven van Forward, de plaat die nog moest uitkomen.
Twee sprongen eruit. Markéta helemaal alleen, achter de piano, met het prachtige I Leave Everything To You. Zo kwetsbaar, zo knap. En Stuck In Reverse, over heen-en-weer geslingerd worden tussen het verleden, toen de lucht nog helder was, en de onzekere toekomst: “Can we go backwards, back to the days before the wheels came off, I know there’s no going back now, I tried to move on, but I’m stuck in reverse.”
‘Buskers’ waren ze, in de film. Aan het eind zongen ze Say It To Me Now, onversterkt, waarna de twee andere muzikanten aansloten, voor Gold. Straatmuzikanten waren ze weer, maar nu in Koninklijk Theater Carré.