Admiral Freebee is Tom van Laere, Belgische ‘rootsrocker’. Ik heb een iconisch beeld in mijn hoofd van Rock Werchter 2006. Onderweg naar een volgend optreden zag ik van een afstand de finale van Get Out Of Town. Het was een orkaan, een afgeladen tent compleet uit zijn dak. Ik weet eigenlijk niet eens of het echt zo gebeurd is maar ik koester deze herinnering gewoon.
Ik zag hem daarna nog regelmatig, maar ‘The Admiral’ en ik groeiden uit elkaar. Baldadigheid en kattekwaad namen het vaak over van hem. Zo eindigde hij eens een show dansend en playbackend met zijn band. Hall & Oates was het. Een slechte tijd was het nooit, en er is veel gelachen, maar het was wel een beetje klaar, beweerde ik stellig, na de laatste.
Tótdat hij aankondigde dat het twintigjarig jubileum van zijn titelloze debuutplaat gevierd ging worden, de Back To The Ever Present-tournee. Die plaat vind ik héél goed en ik heb een ruggengraat van niks, dus ik werd overgehaald. En dat is maar goed ook. Vanaf de opener, dat fenomenale Get Out Of Town, zat ik er hélemaal in.
Een stukje psychologie van de koude grond: De vaste structuur van deze show gaf hem focus. Dus eerst kwam het album: Moeiteloos laveerde hij heen en weer tussen kleine liedjes (als Rags ‘n’ Run en Noorderlaan) en stomende rockers (als Ever Present en Rebound Love). Meer en meer groeide het besef wat voor een klassieker die plaat toch eigenlijk is.
Daarna kwamen ‘de hits’. Daar zaten geen missers tussen. Wel sijpelde af en toe weer wat gekkigheid door (maar dat hoort er ook gewoon een beetje bij). Het was, mede daardoor misschien, schurend en spannend, wat ik tegenwoordig soms mis, als concertganger.
Hij eindigde ook weer met Get Out Of Town, een reprise. Een klein orkaantje toch weer. Wat een band, wat een vent, Admiral For President!