In 2011 en 2012 maakte ik nog een bescheiden top 10. De laatste tien dagen van het jaar elke dag een kort verhaaltje, over de beste concerten die ik had gezien en hoe ik die beleefd had. Het leverde afgetekende overwinningen op voor Wilco in Vredenburg (13 november 2011) en Pearl Jam in de Ziggo Dome (27 juni 2012).
Vorig jaar begon ik op een onbewaakt ogenblik met een top 23 (ik zag er 23). Het was niet eens een plan. Opeens was ik eraan begonnen. Zelden zo hard gewerkt in de laatste weken van het jaar. Conor Oberst won het. Ik plaatste zijn solo-concert van 1 februari 2013 (Paradiso) in het rijtje Bruce Springsteen, Eddie Vedder en Ryan Adams.
“Volgende keer toch maar weer eens meegaan”, reageerde mijn broer Remco op mijn lofzang over dat fenomenale concert. Ik zag Conor opnieuw dit jaar. Maar ik was daar alleen. Dat was bepaald niet de bedoeling. Er ging iets heel erg mis.
Na hevige twijfel en met enige schroom heb ik besloten toch maar weer aan de gang te gaan. Ik moet wel weer wat eerder beginnen, want het liep na die stroeve start uiteindelijk wat uit de hand (alleen in 2008 zag ik meer concerten).
Voor ik begin nog even de gebruikelijke disclaimers bij een verkiezing (zijn we daar maar vanaf): Concerten met elkaar vergelijken slaat eigenlijk nergens op en eigenlijk waren alle concerten winnaars.
Maar er kan er maar één op nummer 31 staan, en dat is... Champs! Ze deden hun naam bepaald geen eer aan...
De band van de broers Michael en David Champion speelt melodieuze folk-pop a la Fleet Foxes en Bon Iver. Om iets voor half negen begonnen ze te spelen, voor het kleinste publiek ooit. Zelden was het zinlozer je kaartjes in de voorverkoop te halen. Dan hoop je dat ze júist alles uit de kast halen. Nou, je kan een hoop over Champs zeggen (bijvoorbeeld dat ze best wel hele mooie muziek maken), maar hun optreden in de kleine zaal van Paradiso had met alles uit de kast halen helemaal niets te maken. Om negen uur konden we alle vijftien onze jas weer ophalen. Als je één keer naar de wc was geweest en één keer een biertje had gehaald, had je de helft van het concert gemist. We hadden zojuist het kortste concert ooit gezien.
Twee all-time records op één avond maak je zelden mee. Maar verder sloeg het eigenlijk nergens op.