De Dijk speelt al jaren min of meer dezelfde setlist. Als je al zo lang samen speelt, zou het moeten lukken om een show voor de vaste volgers op te leuken met een aantal verrassingen. De variatie hoeft niet meteen Pearl Jam-achtige proporties aan te nemen, maar af en toe een wat obscure keuze kan echt geen kwaad. Dat je opeens Zoveel Ik Kan of Lovesong 100001 voor je kiezen krijgt. Of een persoonlijke favoriet: Zo Is Het Goed.
Maar ja, ze zouden zomaar in de plaats kunnen komen van de drie vaste hoogtepunten: Niemand In De Stad (De Dijk of zijn De Dijkst), Onderuit (De Dijk op zijn Bruce Springsteenst) en Zevende Hemel (De Dijk op zijn Bob Dylanst), en dat wil ik ook weer niet op mijn geweten hebben.
Bij dat laatste nummer dwalen altijd veel mensen af. Ik heb dan de neiging heel hard in hun oor te schreeuwen: “Luisteren!”. Zelden is vriendschap mooier bezongen. Voor één keer permitteer ik het me gewoon de hele songtekst neer te plempen (nee, dat heeft met gemakzucht niets te maken!). It goes a little something like this:
“Kom toch vrienden, drinken, pak een stoel en schuif aan. Neem de draad op van de oeroude verhalen. Draai er mooi om heen met je sterkste stalen. We hebben hier nog even en dan weer een lange weg te gaan. We weten hoe het afloopt, dus zeg hoe je het wil. We gaan iedereen graag op zijn woord geloven. Waarheid komt van binnen uit en niet van boven. En als iedereen zijn mond houdt dan blijft het hier zo stil.
Wanneer gaat het nou geweldig? Wat gaat nou van zelf? Dat het makkelijk was heb ik nooit horen beweren. Maar met vrienden samen is alles te verteren, en keert soms de zaak zich om en dan lukt het vaak weer wel. O het leven, ja dat leven van de firma Op Leven & Dood volgt zo zijn eigen onbezonnen route, waar we allemaal ooit aan geloven zullen moeten. Maar nu nog niet nee, onze dorst is nog te groot.
Deel dit ogenblik met ons, breek het voorzichtig stuk, laat achter wat te zwaar is om te sjouwen. Geef het als herinnering door aan de jouwen, dit licht en luchtig niets van groot geluk. Hier in de zevende hemel. Wat willen we nog meer? In de zevende hemel komt het altijd weer op liefde neer. Het komt als altijd weer op liefde neer.”
Aan zo’n avondje De Dijk hoeft eigenlijk heel weinig te veranderen. Zo is het goed.