Wederom is Den Haag leverancier van een succesvolle Nederlandse band: Son Mieux, met als frontman de extraverte Camiel Meiresonne. Hun excentrieke kleding en uitstraling zijn een wezenlijk onderdeel van de act, maar laat je niet op het verkeerde been zetten. Ze maken rijk georkestreerde muziek, met knipogen naar Arcade Fire, hevig leunend op percussie en blazers. Eind 2021 kwam hun tweede plaat uit, The Mustard Seed.
Mijn eerste kennismaking met ze was tijdens de laatste Olympische Spelen toen ze een paar dagen de huisband waren bij Studio Tokio, en Can’t Get Enough een soort anthem werd voor Team Oranje. Tweede kennismaking, en de reden dat we kaartjes kochten voor dit concert, was toen ze het voorprogramma waren van Racoon, en indruk maakten, bij een Fieldlab-concert in Den Bosch dat we bezochten in 2021.
(Fieldlab ja: Het lijkt echt of we een tijdje in een parallel universum hebben geleefd. Je moest negatief getest zijn. Op willekeurige plekken moest je medische mondkapjes dragen. Of juist niet-medische, ik weet het niet meer. Je moest zes apps installeren op je telefoon. En die in de juiste volgorde laten zien. Want als dat mislukte, dan was je af. Tenminste, zo voelde het. Dat concert van Racoon bezoeken was complexer dan de relativiteitstheorie.)
Er zullen vast critici zijn die het allemaal weinig om het lijf vinden hebben, maar het was gewoon onmogelijk om niet met een blij gevoel naar buiten te gaan, na dit concert. Son Mieux is sowieso een energieke live-band die er een feest van maakt en heel veel contact zoekt met het publiek. Met dat irritante corona als gemeenschappelijke vijand vormden we nog meer één pact.
Het concert was diverse uitgesteld, verplaatst, gesplitst, en weer samengevoegd, maar nu mochten we dan eindelijk. Dat droop er aan alle kanten vanaf. Feestje dus! Daar waren we aan toe.