Pearl Jam – Ziggo Dome, Amsterdam, Nederland

Pearl Jam trapte hun nieuwe tour weer eens af in Nederland. Dus er stonden lange rijen, uren van tevoren, met fans uit alle hoeken van de wereld. Er waren tijden dat ik ook aan die gekte meedeed. Deze twee concerten speelden ze 53 liedjes in totaal, waarvan 47 verschillende. Alleen Even Flow, Porch, Black, Alive, Mind Your Manners en Do The Evolution werden twee keer gespeeld. Er is al jaren geen peil op te trekken wat ze gaan spelen. In 17 concerten heb ik 124 unieke nummers gezien. Er kwamen er deze twee avonden weer eens 7 bij: de nieuwe single Can’t Deny Me, Red Mosquito, Present Tense, Long Road, Bee Girl, Again Today (een cover van de mij nog onbekende Brandi Carlile), en tot mijn eigen verbazing had ik Fuckin’ Up (Neil Young cover) ook nog nooit live gezien. De eerste avond was ‘oefenen voor Pinkpop’, met in de toegiften een overrompelend blok van vijf nummers van Ten. De tweede was iets meer voor de diehards, met iets minder structuur. Eddie Vedder is de 50 inmiddels al een tijdje gepasseerd. Maar hij doet het niet rustiger aan, integendeel. Regelmatig hapte hij naar adem. Je vraagt je af hoe lang hij het nog volhoudt om er zóveel energie in te leggen. Er staat een vriendenclub op het podium, die elk nummer speelt alsof het de laatste keer is dat ze het spelen. Niets gaat op de automatische piloot. Nog één keer alles, dat idee. En dat dan avond na avond. Ongekend.