The Tallest Man On Earth – De Duif, Amsterdam, Nederland

“Het lag vooral aan mij hoor, en niet zo zeer aan [naam van de artiest die niet aan de o zo hooggespannen verwachtingen van de verwende concertbezoeker Erik Braak heeft voldaan].” Ik heb de afgelopen dagen al heel vaak de neiging gehad dat laffe zinnetje toe te voegen aan het einde van mijn verhaaltje. Nu ga ik deze disclaimer er toch echt gewoon in gooien. Man alleen met een gitaar doet namelijk alles wat hij moet doen, legt zijn ziel en zaligheid erin, vermaakt het publiek, beweegt veel, is grappig, heeft goede liedjes. En dat alles ook nog eens in de mooie setting van De Duif, een kerkgebouw aan de Prinsengracht. Maar ik kwam er niet in. Het raakte me niet. Ik was afgeleid. Wat positieve puntjes dan: King Of Spain was het mooist. Zo mooi dat ik dacht dat het een Bob Dylan-cover was. De intermezzo’s met zijn roadie (tevens zijn vrouw) vermakelijk en liefdevol. Kristian Matsson uit Zweden, een klein mannetje trouwens, leek oprecht onder de indruk van de kerk, en van ons. Ik alleen niet van hem. Dat lag vooral aan mij hoor. Maar misschien toch ook een klein beetje aan The Tallest Man On Earth.