Little Steven – Carré, Amsterdam, Nederland

Het leek er de laatste jaren soms op dat Little Steven het niet meer zo naar zijn zin had op het podium met Bruce Springsteen & The E Street Band. Tijdens de laatste tournee fleurde hij weer wat op, met een prominentere rol en meer van zijn favoriete liedjes op de setlist. Misschien is dit allemaal mijn verbeelding. Steve had best kunnen stoppen als hij er echt niets meer aan vond, want hij heeft genoeg andere hobby’s. Zo is hij disc jockey, producer en acteur (je kent hem vast als Silvio Dante in The Sopranos).
Toch borrelde er wel degelijk wat. Hij wilde zelf wel weer eens de touwtjes in handen hebben. In 2016 riep hij zijn oude band The Disciples Of Soul na lange tijd bij elkaar voor een eenmalig optreden, op verzoek van een vriend. Dat beviel zo goed dat ze de studio in gingen, en zo kwam Soulfire tot stand, met daarop een 40 jaar beslaande verzameling eigen werk, in een nieuw jasje. Steve van Zandt staat even niet meer op de barricaden, zoals in de jaren 80, maar heeft een pretentieloze mix samengesteld van blues, soul en rock.
Die mix kwam hij ook naar Carré brengen. De sfeer vooraf ademde de sfeer van de Jersey-shore. Wie geen Springsteen-shirt aan had was een uitzondering, oude bekenden ontmoetten elkaar, en toen Southside Johnny (wereldberoemd in Springsteenland, een dag eerder te zien in Paradiso) op het balkon werd gesignaleerd, steeg er een applaus op.
Er ontspon zich een twee uur durende rock-‘n-soul revue. Het helde wat over naar soul, waar ik liever rock had gehad. Een geweldige zanger is Steve gewoon niet. Zijn snerpende stem begon me op een gegeven moment toch wat tegen te staan. Maar verder… Staand in Carré (op zich ook al bijzonder) genoten we van een waar muzikaal feest, met 15 man op het podium, voorgegaan en gedirigeerd door Little Steven, die hélemaal in zijn element was.
Southside Johnny kwam in de toegiften het podium op voor het minst verrassende gastoptreden aller tijden. Boezemvrienden sinds de jaren 60, en nu deelden de bijna 70-jarigen de microfoon en zongen I Don’t Want To Go Home en It’s Been A Long Time. Je kon Bruce Springsteen er zo tussen fantaseren. Alsof we het niet al warm genoeg hadden gekregen.