Thomas Azier – Melkweg, Amsterdam, Nederland

Thomas Azier, geboren in Leiderdorp in 1987, opgegroeid in Nijeberkoop (Friesland), man van de wereld. Hij verhuisde op zijn 20e naar Berlijn, en werkte daar aan zijn debuutalbum Hylas, geïnspireerd door die stad. Die plaat was nog maar net af, of Azier zat al in Parijs, gedreven door de liefde, maar ook om zijn muzikale carrière een boost te geven. En een boost kreeg-ie: Rouge werd een unaniem belachelijk groot succes, zoals Ivo Niehe erover zou zeggen.
In eerste instantie reageerde ik wat lauwtjes, of waarschijnlijk helemaal niettoen een vriend vroeg of ik mee ging naar Thomas Azier. Ik had nog nooit van de man gehoord, er kwamen nog zoveel concerten aan, etcetera. Ja, ik had allemaal goede argumenten om niet te gaan. De avond voor het concert, op een terras op de Koemarkt in Purmerend met diezelfde vriend, kocht ik opeens alsnog een kaartje. Hij hoefde eigenlijk niet eens op me in te praten. Even uit die Conor-Ryan-Damien-Tom-tunnel.
Ik ging er dus onbevangen en open minded in vanavond. Bij supportact Nambyar hielp zelfs dat niet. Hoe ver ik mijn mind ook opende, er was niet door dit optreden heen te komen. We werden er melig van. Nee, de titel supportact van het jaar gaat niet naar Nambyar. Die eer is uiteraard voor Glen Hansard, die opende voor Eddie Vedder. Met een eervolle vermelding voor het geweldige optreden van het Eindhovense Nouveau Vélo, voor Interpol..
We moesten even omschakelen dus. Maar toen was híj daar: Thomas Azier. Groot deel van de charme was zijn uitstraling. Daar stond iemand zichzelf niet heel erg serieus te nemen - daar waren we wel aan toe na Nambyar. Maar ook iemand die serieus wel weet hoe je een publiek moet bespelen. Hij toverde de Melkweg om van nachtclub (Talk To Me) tot discotheek (Gold), en weer terug (Babylon). Soms nam de pathetiek wat de overhand (Crucify) en dreigde hij uit de bocht te vliegen, maar het stoorde niet. Dat hoort bij de act, dacht je dan. Zijn muziek draait meer om de piano dan om de gitaar. Zelfs voor mij, toch meer een gitaarman dan een pianoman, werkte het allemaal als een tierelier. Thomas Azier was de verrassing van het jaar.