Alex Roeka – Beauforthuis, Austerlitz, Nederland · Verhalen Vanavond Voor Altijd MY LIFE LIVE ARCHIVE
Verhalen › Alex Roeka – Beauforthuis, Austerlitz, Nederland

Alex Roeka – Beauforthuis, Austerlitz, Nederland

Basisgegevens

Artiest
Alex Roeka
Datum
06.11.2016
Geschreven
24.12.2016
Bekijk het event ›Bekijk het optreden ›

9 Alex Roeka - 6 november, Austerlitz, Beauforthuis

We gingen naar een zogenaamd tapasconcert in het Beauforthuis in Austerlitz, met als gastheer Alex Roeka, verhalenverteller pur sang, begeleid door Jeroen Kleijn en Maarten Kooijman, van Johan, een van mijn favoriete bands. Ik maakte kennis met Roeka door zijn album Beet Van Liefde uit 2008. Achttien liedjes lang bezingt hij op die cd dan weer het leven en de liefde, dan weer hoe een van beide mislukt. Ik geloof dat hij zijn hele carrière daartussen heeft geschipperd, en dat de balans wat overhelt naar het laatste. Toen hij bijna 60 werd, besloot hij een sabbatical te nemen, inclusief bergwandelingen enzo. Weg van de straat, de nachtelijke avonturen, en de drank. Om tot rust te komen. Het leidde tot paniek. En een bezoek -min of meer gedwongen door zijn vrouw- aan een psychiater, die hem adviseerde zo snel mogelijk weer liedjes te gaan schrijven. Zo kwam er in 2015 een nieuw album, Voort!, en een bijbehorende theatertournee. Roeka vertelde over deze fase in zijn leven, met de nodige zelfspot, en in aanwezigheid van zijn vrouw (aan wie hij heel lief het nummer Mooie Meid opdroeg). De Schoonheid Van Mijn Val, Nog Altijd Samen en het hartverscheurende Moeder: je luistert elke keer naar een gedicht. Huub van der Lubbe zette Alex Roeka een paar weken geleden volkomen terecht in de spotlights in DWDD, toen hij hem toevoegde aan de Nederlandse versie van ‘the American songbook’. Gisteravond nam ik afscheid van een oom. In de auto op de terugweg zette ik het slotstuk van Beet Van Liefde op, Roeka’s magnum opus, vind ik dan, Tot Het Einde Toe Door: “We zullen de gloeiende stronk niet laten doven, elkaar kastelen van lucht beloven, er geschramd en gedeukt in blijven geloven, en zo gaan we tot het einde toe door...” Dat dus... Voort!