Glen Hansard – TivoliVredenburg, Utrecht, Nederland

Het gerucht gaat dat Glen Hansard op zijn 13e met school stopte om op de straten van Dublin muziek te gaan maken. In de film Once uit 2006 speelde hij ook een ‘busker’, een op zijn lijf geschreven rol dus. Vanavond zagen we dat de straatmuzikant eigenlijk nooit uit Glen Hansard is verdwenen. Wel eentje met een big band van een muzikant of tien dan, en met een oeuvre dat inmiddels 25 jaar beslaat. Hij heeft een gave die maar weinigen gegeven is. Bruce Springsteen en Eddie Vedder, twee willekeurige namen, schieten me te binnen. Niet geheel toevallig zijn dat artiesten met wie Glen het podium heeft gedeeld. Ze maken van een concert een belevenis. Ze kweken saamhorigheid. Je waant je even in een andere, net iets mooiere wereld. Ze laten je nadenken, met hun verhalen, maar aan het einde is er hoop. En ze staan niet boven maar tussen de mensen. Opener Grace Beneath The Pines, onversterkt met strijkers, zette de toon van een onvergetelijke avond. Sober en dramatisch werd afgewisseld met uptempo en bemoedigend. Tijdens Wedding Ring en Hotellounge (fantastische dEUS cover) traden bandleden van hem in de spotlights. Star Star zong hij liggend op het podium. Een trucje natuurlijk. Maar ik geloof niet dat ik een artiest ken, die oprechter overkomt dan Glen Hansard. Bono zei ooit over Bruce Springsteen: “We call him the boss. Well that’s a bunch of crap. He works FOR us.” Precies dat gevoel heb je bij Glen Hansard. Say It To Me Now en Gold bracht hij vanaf de balustrade, boven ons, letterlijk. Tussen de mensen, dat nu ook letterlijk. Tenslotte was er hoop natuurlijk: “Mercy, mercy, coming to you, feel her beauty flowing through you...” De hoogmis was ten einde. Utrecht had het gevoeld vanavond.