Weezer – HMH / AFAS Live, Amsterdam, Nederland

Weezer kwam naar Europa! Ik weet niet hoe de sfeer bij jullie thuis was op de dag dat dat bekendgemaakt werd, maar mij lukte het in elk geval niet een sprongetje van blijdschap te onderdrukken. In 2001 had ik ze ontdekt, net te laat voor de Europese tournee rond hun derde, door mij grijsgedraaide album. Daarna deden ze het Europese vasteland nooit meer aan. Geen idee waarom eigenlijk, maar zo erg was het ook weer niet. Want het werd alleen maar minder met Weezer. De échte fans (daar reken ik mezelf zeker niet toe) zagen met afgrijzen toe hoe ze een knieval maakten naar de commercie, toen ze het gladde Beverly Hills uitbrachten en zelfs gingen samenwerken met Lil Wayne. In 2016 kwam hun nieuwe album uit, hun vierde titelloze (om ze uit elkaar te houden wordt naar de kleur van de hoes verwezen, dit was ‘the white album’) en hun beste sinds jaren. Ze kozen er de beste nummers van uit, en die misstonden niet tussen alle oude klassiekers. Rivers Cuomo is een briljante songsmid, maar niet echt een rasperformer, laat staan een crowdpleaser. De afstand tussen band en publiek bleef groot in Amsterdam, en dat lag zéker niet aan dat publiek. Hoogtepunten: Say It Ain’t So en Undone (The Sweater Song), beide van hun debuutplaat (‘the blue album’), beide Weezer ten voeten uit: de tekst gaat nergens over, het klinkt onweerstaanbaar lekker en je kunt ongegeneerd meebrullen met het refrein. Dat deden we dan ook uit volle borst, na al die jaren. Voor ons leek het alleen meer te betekenen dan voor Rivers en zijn kornuiten. Een beetje jammer was dat wel...