Rick de Leeuw woont al jaren in Heks, een klein dorpje in België. Hij is glansrijk geslaagd voor de integratiecursus van onze zuiderburen. Hij is een graag geziene gast op de Belgische televisie. Op zijn nieuwe plaat staat een liedje met de titel Zie Mij Graag. Hoe Vlaams wil je het hebben? Bovendien is dat nieuwe album geïnspireerd op schilderijen van kunstenaars uit, natuurlijk… België.
Zo werd het schilderij ‘De onthoofding van Johannes de Doper’ uit 1645 een grappige smartlap: Het Is Toch Je Kind, waarin De Leeuw het gruwelijke tafereel beschouwt vanuit het perspectief van de moeder van de beul. Twaalf vrije interpretaties dus. Het Komt Allemaal Goed heet de plaat, en het is zijn beste solowerk tot nu toe, met af en toe weer wat Tröckener Kecks-vibes.
De Kecks dus. Dat was de band van Rick de Leeuw, die in 2001 vrij plotseling stopte. In hun laatste weken volgde ik ze als een groupie (die niet backstage ging overigens), tot en met de állerlaatste show in Leiden. Er kwam dit jaar een bak aan oud materiaal online, een waar paradijs voor verstokte fans. Dus nu doe ik het met avondjes YouTube (die soms verlengd worden tot diep in de nacht) en af en toe een concert van de frontman.
Die zingt dan - steeds beter, lijkt wel trouwens - nog steeds Kecks-klassiekers als Nu Of Nooit, Niemand Danst Alleen en Een Dag, Zo Mooi, met dezelfde passie als vroeger. Allemaal titels trouwens die je een-op-een kunt gebruiken in een verhaal van zo’n 330 woorden over een concert van Rick de Leeuw. Maar dat zou een beetje makkelijk zijn…
Een paar dagen eerder, in Utrecht, zat hij nog geblesseerd op een kruk. Maar hij was voldoende hersteld van zijn blessure om vrolijk rond te dartelen, zoals we hem kennen. Dat aanstekelijke enthousiasme is helemaal overgeslagen op zijn geweldige band (met allemaal Belgen trouwens). Rick de Leeuw, 65 jaar inmiddels, doet nog altijd alles wat hij doet… Met Hart En Ziel!