Low – Paradiso, Amsterdam, Nederland

De verwachtingen voor het concert van Low waren vrij laag (met deze hele matige woordgrap probeer ik de verwachtingen voor het niveau van deze reeks meteen wat naar beneden bij te stellen). Ze voldeden uitstekend aan die verwachtingen, en dat is vermoedelijk het laatste compliment dat ik aan ze geef.
Ze stonden voor het concert begon al 1-0 achter, moet ik bekennen. We kwamen eigenlijk alleen voor het voorprogramma: Two Gallants (later deze maand meer over dit duo). Ze maken zogenaamde slowcore, wat zoveel betekent als dat de energie er niet bepaald vanaf druipt. En dit trio moet het niet echt van hun podium presence hebben.
We stonden dus helemaal vooraan, in het midden, na een mooie rustige set van Two Gallants. We voelden ons enigszins verloren tussen de echte fans, waar er verbazingwekkend veel van zijn, want Paradiso was behoorlijk vol. We kwamen er nooit in, werden al meliger, haalden biertjes, tot het punt dat we, zelfs als het wel goed zou worden, dat niet meer zouden kunnen zien (dat er mensen, deskundigen ook nog, waren die het wel goed vonden, lazen we de volgende dag tot onze verbazing in enkele online recensies).
Nee, dit was niet echt een eerlijke wedstrijd. Maar Low moet wel weer een hele goede supportact regelen, willen ze ooit nog eens van mijn aanwezigheid genieten tijdens een concert.