Mijn top 10 Paradiso-concerten:
(bizar: Ryan Adams, Arcade Fire, Bright Eyes, Joe Jackson, Johan, Damien Rice, The Scene, Wilco en Lucinda Williams halen het niet)
10 De Dijk - 17 februari 1993
Mijn allereerste bezoek aan Paradiso. Met de ultieme Dansen Op De Vulkaan en een hartverscheurende Wat Heb Ik Al Die Tijd Gedaan: “Het huis is leeg, en het bed nog leger...”.
9 William Fitzsimmons - 2 februari 2011 (kleine zaal)
“Hold on, this will hurt more than anything has hurt before...” Al even hartverscheurend.
8 Glen Hansard - 10 december 2012
Bird Of Sorrow was een van de mooiste momenten ooit in Paradiso. Hartverscheurende blues part 3.
7 K's Choice - 22 april 1998
K’s Choice op de toppen van hun kunnen. En Sarah keek continu naar ons. We wisten het zeker.
6 Tröckener Kecks - 26 december 2000
De Tröckener Kerstshow, met de nepsneeuw die neerdaalde over Paradiso, tijdens toegift Redding (“De sneeuw valt, het wordt een mooie Kerst dit jaar...”).
5 Manic Street Preachers - 5 november 2002
Ze namen je in de houdgreep en er was geen ontsnappen mogelijk.
4 The Thermals - 20 juli 2004
Totaal onverwacht totaal weggeblazen in circa 18 x circa 2,5 minuut.
3 Conor Oberst - 1 februari 2013
Slotstuk Waste Of Paint was het mooiste moment ooit in Paradiso, beweer ik hier even heel stellig.
2 Beth Hart - 7 mei 2004
Hierna heb ik haar nog een paar keer gezien maar het kwam niet eens een beetje in de buurt van wat hier gebeurde. Een wonderlijke avond.
1 The Strokes - 28 februari 2002
Zo moet het ook zo’n beetje gevoeld hebben als je bij Nirvana in 1991 in hetzelfde theater was. Het ultieme rock ’n roll concert.
Niet dat ik er op hoop, maar de cirkel zou wel erg mooi rond zijn als Paradiso morgen afbrandt. Dan was ook het allerlaatste (en 85e) concert dat ik er zag van De Dijk. Met dezelfde (middelbare school)vrienden ook nog.
Dit was de laatste van 2014.
Het biertje is vervangen door een glas rode wijn en de strakke spijkerbroek door een driedelig pak. Zo intens als in 1993 wordt het gewoonweg niet meer, maar ‘groots die paar momenten waar het allemaal om gaat’: “Het zal weer wennen worden, maar zelfs dat wennen went. Weer wordt alles anders als jij er niet meer bent. Shit dat je nu al weg moet, net nu het lekker gaat. Het wordt steeds sneller donker, het wordt steeds vroeger laat”.
Hartverscheurende blues part zoveel.
Paradiso haalt het beste in bands naar boven. Dit is mijn kerk.