Het is niet te geloven, maar het is al bijna mijn halve leven geleden dat mijn favoriete Nederlandse bandje, de Tröckener Kecks. er plotseling mee stopte. Als een gek bezochten we eind 2001 nog zoveel mogelijk concerten, maar daarna moesten we het met de herinneringen doen. Schitterende herinneringen, maar toch…
Hun laatste album is net op vinyl uitgebracht, alsnog. Ik ging naar de door Kink FM georganiseerde signeersessie in Concerto. Niet met de illusie dat er ook muziek gemaakt ging worden. Meer met het idee: ik ga kapot als er overhoopt wél muziek gemaakt gaat worden. Als het woord ‘reünie’ valt in een gesprek met ze, dan vliegen ze de interviewer nog net niet aan. Dus zelfs toen er gitaren gestemd werden, dacht ik nog steeds niet dat ze ook echt samen zouden gaan spelen. Dat het uiteindelijk wel gebeurde (weliswaar niet met de hele band) was een van de grotere geluksmomenten van dit jaar. Dit was thuiskomen in het kwadraat.
Het optreden van leadzanger Rick de Leeuw, met zijn eigen band, aan het begin van het jaar, voelde ook al zo. Want: op de setlist stond heel veel repertoire van de Kecks. Maar ook zijn eigen nieuwe album Lieg Me De Waarheid bleef niet onderbelicht. Hij heeft een ontzettend goede en enthousiaste groep muzikanten om zich heen verzameld. Een mix van jong en oud, met vooral een weergaloze gitarist (Roeland Vandemoortele).
En Rick de Leeuw zelf: hij is misschien niet meer de wilde tegen-van-alles-aan-schopper van begin jaren ‘90, maar dat was hij ook al niet meer tijdens de afscheidstournee van de Kecks, en dat zou op zijn leeftijd ook een beetje genänt worden. Maar nog steeds doet hij alles wat hij doet met hart en ziel, en vindt hij de jacht overduidelijk nog altijd mooier dan de vangst.
Toen ze Een Dag, Zo Mooi speelden, kreeg ik het bijna even te kwaad. Dus dat Rick, tijdens de finale van het concert, zich in het publiek begaf, en, toen ik net even niet goed oplette, Aisen in het voorbijgaan een kus gaf, vergeef ik hem maar. Ik gunde ze allebei dit momentje wel, en ik liet deze prachtige avond daar niet door bederven.