The War On Drugs – Ziggo Dome, Amsterdam, Nederland

De eerste twee albums van The War On Drugs (uit 2008 en 2011) deden het goed bij de critici, maar meer ook niet. In 2014 kwam Lost In The Dream uit, en toen ging het dus los. De zalen waar het warme geluid van The War On Drugs te horen was, werden steeds groter. In 2017 was daar A Deeper Understanding: groot, groter, grootst. De AFAS Live is een jaar later de Ziggo Dome geworden. En ja, ook daar hielden ze moeiteloos stand. Er gebeurt vrijwel niets op het podium. Er is ook geen enkele interactie met het publiek. Maar je staart naar de mannen zoals ze zelf naar hun instrumenten staren, en je laat je gewoon meevoeren door de in perfecte harmonie naast elkaar levende instrumenten. Of je doet je ogen dicht, want er is dus toch weinig te zien. Adam Granduciel’s stem doet bij vlagen aan Bob Dylan denken, toen die nog een stem had dan. Het geluid van de E Street Band klinkt door, Dire Straits ligt op de loer, een tintje U2 hoorden we zelfs. Maar met al die vergelijkingen doe ik ze tekort: The War On Drugs is een unieke band. Die ik zeker nog eens ga zien. Maar dan wel pas als er een nieuw album is en de setlist op de schop gaat. Ze deden niets verkeerd, ik had het alleen al een keer gezien.