Blaudzun – Paard van Troje / Paard, Den Haag, Nederland

In mijn Top 10 concerten aller tijden staan alleen maar concerten waarbij ik van het begin tot het einde met niets anders bezig was dan dat concert zelf. Zo mijmerde ik er even lustig op los, tijdens een concert in de laatste maanden van dit jaar. Waarmee dat concert zichzelf dus direct uitschakelde voor een plek in die Top 10.
Blaudzun is de eigenzinnige Johannes Sigmond. Hij heeft zichzelf genoemd naar de tamelijk onbeduidende Deense wielrenner Michael Blaudzun. Alhoewel, deze man werd toevallig wel even Deens kampioen op de weg, in 1994, als amateur bij de profs nog wel. Zo halverwege Blaudzuns optreden begon ik mezelf af te vragen of ik vaker bij een band was geweest met dezelfde achternaam als een bekende wielrenner. Tja...
Wat was er met Blaudzun aan de hand vanavond? Of -betere vraag misschien- met mij? Tijdens Pinkpop 2013, met een veel beperkter oeuvre, pakte hij ergens in de middag het doorgaans sfeerloze Noordpodium helemaal in, inclusief mij. En nu zat ik me af te vragen of ik Fons de Wolf (DeWolff) als antwoord goed zou mogen rekenen (ik vond van niet). Het bleef afstandelijk vanavond, Blaudzuns niet al te sympathieke uitstraling begon irritatie op te wekken, en mijn vrienden werden dronken. De muziek waaierde a la Arcade Fire alle kanten uit, en was best goed, daar niet van... Maar ik kwam er nooit in. Niet eens in de buurt.
En toen, tijdens de toegiften, had ik 'm opeens... Bauer! Een vergeten Nederlandse band. Ik zag ze in het voorprogramma van Johan (in 2001) en van Belle And Sebastian (2004). Steve Bauer werd 4e in de Tour de France van 1988, waarin hij de eerste etappe won, en hij droeg negen dagen de gele trui in 1990. Ik had mijn antwoord gevonden. Tevreden reed ik naar huis, hopend dat mijn vrienden ook veilig thuis zouden komen. Niet elk concert kan raak zijn.