Jason Isbell – Paradiso, Amsterdam, Nederland · Verhalen Vanavond Voor Altijd MY LIFE LIVE ARCHIVE
Verhalen › Jason Isbell – Paradiso, Amsterdam, Nederland

Jason Isbell – Paradiso, Amsterdam, Nederland

Basisgegevens

Artiest
Jason Isbell
Datum
06.11.2017
Geschreven
16.12.2017
Bekijk het event ›Bekijk het optreden ›

Country-rocker Jason Isbell, of zoals wij hem na dit concert zijn gaan noemen, Jason Isbell met zijn gekke accent, werd geboren in 1979. Hij is nu dus 38, en hij leeft nog. Dat mag een wonder heten, want in zijn tijd bij de Drive-by Truckers deed hij er alles aan zichzelf te vernietigen. Sinds 2013 is hij sober.
In 2015 kwam Something More Than Free uit. Het werd alom bejubeld, en er zijn weinig albums die ik de laatste twee jaar vaker gedraaid heb. Toch liet ik zijn concerten destijds schieten. Dit jaar was er een nieuwe kans. Deze greep ik met beide handen aan, want ik wilde weleens weten of Isbell inmiddels echt beter was dan Ryan Adams, zoals een kennis vorig jaar beweerd had. De kennis is journalist en muzikant, dus ik moest hem wel serieus nemen.
Jason Isbell werd in 2012 door Ryan Adams naar de afkickkliniek gebracht. Ze hebben dat jaar samen getourd (ik heb Isbell toen al in Carré gezien, naar het schijnt). Hun muziek en stemmen vertonen veel gelijkenissen met elkaar. Zijn nieuwe cd, The Nashville Sound (hij woont in Nashville, vandaar ook dat accent), heeft hij samen met zijn oude band The 400 Unit gemaakt. De rock heeft het deze keer gewonnen van de country. Nog steeds is er ruimte voor prachtige kleine liedjes, maar over het algemeen klinkt allemaal een stuk voller en harder.
Zo begon hij ook aan het concert... Er werd een wall of sound over ons heen gestort. Dat werkte helaas niet zo goed. Bij mij niet althans. Het leek of hij ons ermee wilde overrompelen. Mij overrompelde hij pas op de momenten dat het wat subtieler werd, en minder afstandelijk. Met het prachtige If We Were Vampires bijvoorbeeld, en met Cover Me Up, toen zijn band het podium had verlaten. Bij Decoration Day, uit zijn Drive-by Truckers-tijd, viel alles één keer samen. Daar zat alles in. Een mooie opbouw aan het begin, snerpende gitaren aan het einde, en, ook niet onbelangrijk, emotie.
Het was vanavond degelijk: zuiver, goed verstaanbaar, en strak gespeeld… Maar met ‘degelijk’ win je het dus niet van Ryan Adams. Jason Isbell zal er niet wakker van liggen. Hij heeft zijn belangrijkste strijd al gewonnen.