Ciaran Lavery – De Roode Bioscoop, Amsterdam, Nederland

Ik kocht een cd met handtekening van Ciaran Lavery (de supportact van William Fitzsimmons), eigenlijk alleen omdat ik er een gratis kaartje bij kreeg voor een optreden van hem, in de Bitterzoet. Dat concert werd gecanceld. Vlak voor ik aan deze serie begon, werd de nieuwe datum bekend gemaakt: 20 december. Om mijn eindejaarslijst naar eer en geweten in de goede volgorde te volbrengen moesten er zeven slechtere concerten zijn geweest dit jaar. Daar zat ik dan, met mijn handen in mijn haar, te doemdenken: Wat als Ciaran een complete off-day heeft? Ik begon mezelf moed in te praten. Top 12 moest toch wel mogelijk zijn... Toch? Ik zei dingen tegen mezelf als: “Ciaran Lavery, met zijn rauwe stem, die soms aan Ryan Adams doet denken, die kan er wat van!” Ik klampte me vast aan de aankondiging op de site, waarin bijvoorbeeld stond: “Soms zijn het de meest kwetsbare dingen die de grootste kracht uitoefenen”. Wat een waarheid! En de nieuwe locatie dan: De Roode Bioscoop, nog nooit eerder geweest, bonuspunten! Dit kon wel eens een top 3 concert worden! Ik sloeg wat door. Ciaran had geen off-day, integendeel. Hij begeleidde zichzelf minimaal (gitaar, piano, zijn voeten), en soms helemaal niet (a cappella). Zijn stem is zijn belangrijkste instrument. Hij was innemend en grappig, zagen de 57 bezoekers (ik heb ze geteld). Intiemste locatie tot nu toe, misschien wel. Het mooist was zijn uitvoering van Bob Dylan’s Boots Of Spanish Leather, maar door alleen die te noemen doe ik zijn eigen liedjes eigenlijk te kort, Ik zal hier nu niet die zin over die ‘kwetsbare dingen’ en die ‘grootste kracht’ als waarheid herhalen. Dat zou overdreven zijn. Maar Ciaran Lavery is gewoon netjes 12e geworden. Niets om je voor te schamen, zeker niet in dit deelnemersveld.