Tom McRae – Fluor, Amersfoort, Nederland

“Having heroes isn’t unusual. Having a hero who is wise, humane, funny, who makes you laugh and cry - oh and can also take the roof off a building with just a guitar... that’s extraordinary. Bruce. My hero. #SpringsteenOnBroadway”. Toen Tom McRae dit tweette was ik nog jaloers op hem. Een paar maanden later zat ik in een theatertje in New York, misschien wel in dezelfde stoel als hij. Ik zag Tom voor het eerst op 17 maart 2003, in de Melkweg in Amsterdam. Hij had me te pakken. Zijn carrière nam niet bepaald een vlucht (deze tour bracht hem onder andere langs Hengelo en Middelburg), maar ik bleef hem zien. In Amersfoort stond hij er alleen voor. Althans, hij had wel zijn loop pedal meegenomen, en hij had zijn publiek. Van beide maakte hij wat mij betreft net iets te frivool gebruik. Toen we voor de vijfde keer een koortje moesten vormen, deed ik uit protest niet meer mee. In de setlist zaten veel verrassende en obscure keuzes. Hidden Camera Show opeens weer eens, bijvoorbeeld. Deze avond was niet van de buitencategorie, maar Tom McRae blijft boeien. Dit was mijn 19e ontmoeting met hem. Hij wordt binnenkort de eerste na Bruce Springsteen die de 20 gaat halen. Helden.